Ушбу картина рассом ишларининг дебочасидир. Рассом 2017 йилнинг ёзида Андижондаги ўзи туғилиб ўсган хонадонга боради. Одатда қишлоқ одамлари вақтли турадию тушликдан сўнг бироз мизғиб олади. Умиджоннинг уйида ҳам ҳамма дам олаётган пайт. Фақатгина у ташқаридаги сўрида уй ҳайвонларию қушларнинг овозини тинглаб, табиатни кузатиб турганида қизи чиқиб, дадаси билан бирга ўтиришини айтади. Дадасининг “Дурдонабону, ҳамма дам оляпти, сиз ҳам ойингиз, укаларингизнинг олдига кириб ухлаб олинг, кун иссиқ”, деган гапига ҳам кирмайди.

“Мол-қўйларимиздан хабар олайлик-чи, иссиқда қийналиб қолишмадимикан деб, қизимни етаклаб юра бошладим. Тандирхонадан ўтаётганимизда тандирга тушиб турган қуёш ўзига тортди, тўхтадим. Аввал бунақа ҳолатни ё кузатмаганман, ёки эътибор бермаганман. Балки ижодга, ўз йўлимни топишга бўлган ғалаён мени тўхташга ундагандир. Жойни ўргана бошладим. У томонга ўтиб қарадим, бу томонга ўтиб қарадим, тандирга тушаётган қуёш кўзимга шунақа чиройли кўриняптики, ичимдан ниманидир топдим, қайсидир ишнинг бўсағасида турибман, деган фикр ўтарди. Қизимни ўша ердаги эшик олдига ўтказиб, “Қизим, бундоқ туринг, бу ёқдан келгандек бўлинг”, деб охири ўша эшикка суянган ҳолда тўхтатиб, кичкина қоралама қилдим”, — дейди рассом.

У Тошкентга қайтиб ижодхонасида ўша асар устида ишлай бошлайди. Айтишича, шу пайтгача бирор иши учун ўша расмнинг устида ишлаганчалик ҳаяжон, титроқнинг остида қолмаган.

“Демак, мен мавзу, ўзимга услуб топяпман, деб ўзига хос йўналишни қидираётган рассом сифатида хурсанд бўлардим. Тандирни ҳақиқатан ҳам отам қурганлар. Асарнинг номи ҳар айтилганда дадам эслансинлар, деган ниятда уни “Отам қурган тандир” деб номладим”, — дейди рассом.

• Lifestyle
• Санъат
• қизиқарли
• рассом