Yosh bo‘lishimga qaramasdan so‘nggi bir yarim yil ichida depressiyada yurdim. To‘g‘ri, depressiya so‘zining siyqasi chiqib ketgan. Lekin, tan olishni xohlamasakda bu bor narsa va dunyo bo‘yicha hozir avj olgan.

Depressiya bu — ruhiyatning jiddiy buzilishi. Men ham sizlardek oddiy odamman. O‘z kechinmalarimni sizlar bilan bo‘lishmoqchiman. Agar sizlarda ham shu jarayon ketayotgan bo‘lsa, bu maqolam va tajribam orqali ozgina yordamim tegsa, albatta xursand bo‘laman.

Xullas, hayotim izidan chiqa boshladi, menda asabiylik kuchaydi. Ovqat yeyman, lekin to‘yish hissi, taomning mazasi, shukronalik yo‘qoldi. O‘zimga bo‘lgan ishonchni va orzu qilishni unutdim. Men faqat yashardim, tanam tirik edi, xolos. Tanam tirik deymanu u ham charchagan, rangim xiralashib borardi, turli toshmalar yuzimni “bezardi”. Tobora atrofdagilardan uzoqlashardim, insonlar bilan kam muloqotda bo‘lardim. Bir tarafdan sifatsiz uyqu qiynardi, 10 soat uxlasamda, uyquga to‘ymasdim, charchab, kayfiyatim yomon holda uyg ‘onardim. E’tibor bersam boshqalarda ham shu ahvol. O‘zimni o‘nglashga shunchalar harakat qilsamda, foydasi bo‘lmasdi.

Internetni tita boshladim. Jahon tajribalarini kuzatdim. Olimlarning va oddiy odamlarning tavsiyalarini ko‘rib chiqdim. Barchasining gapi bir joyga borib taqalardi — shakarga! Ko‘pchilik shakarsiz chellenjini qilishgandan so‘ng hayot sifati yaxshilanganini ta’kidlashgandi.

Rostdan ham e’tibor bersam, ratsionimda shirin mahsulotlar ko‘payib ketibdi: qahva, gazli ichimliklar, shokolad, pirojniy, pirog, tort, pechenye va boshqalar. O‘z ustimda shug‘ullanishga qaror qildim va va’da berdim. Shundan boshlab 1 oy davomida shakar va tarkibida shakar bo‘lgan mahsulotlardan voz kechaman, dedim. Bu faqat nafsimni tiyish orqali hayot sifatimni yaxshilash emas, balki iroda kuchimni sinab ko‘rish ham edi. Xo‘sh, men buni uddalay oldimmi?

17-maydan 17-iyunga qadar muddat belgilab oldim. Demak, jang boshlandi!

1-hafta oddiy o‘tdi, organizmim shakarni talab qilmadi.

2-hafta haqiqiy qiynoqlar boshlandi, shirin narsani yegim, ichgim kelaverardi. Xayolimda xuddi hozir shuni yemasam qand kasalini orttirib oladigandek tuyilaverdi. Ammo bu bosqichdan ham o‘tdim.

3-hafta eng og‘ir kunlarim bo‘ldi. Yana shu qornim to‘yganini bilmadim va ta’mni his qilmay qo‘ydim. Nima yeyapman, nima ichyapman umuman farqini sezmasdim.

4-haftada esa ishtaham bo‘g‘ilib, hech narsa yegim kelmay qoldi. Yuqoridagi haftalarda shakarning o‘rnini mevalar bilan, ya’ni ulardagi fruktoza bilan bosishga harakat qildim. Har xil meva yeyaverardim: shaftoli, nok, o‘rik, olma, banan foydasi bo‘lmasdi.

Men mana shu 1 oy ichida shakarsiz qiynaldim. Katta-katta supermarketlarga kiraman, ammo mahsulotlarning 99 foizi shakarli bo‘lardi. Va’damga vafo qildim. 1 gramm ham shirin narsa yemadim, ichmadim.

1 oylik kurashim evaziga nimaga erishdim? Maqsadimga yeta oldimmi?

Ha, albatta. “Oq ajal”dan voz kechish evaziga men o‘z ruhiy va jismoniy salomatligimni tiklay oldim. O‘zimga ishonchim ortdi. Ishlashga layoqatim kuchaydi, miyamdagi g‘oyalar generatori ishlay boshladi. Hayotga qiziqib, yangiliklarga intila boshladim.

Ko‘zimning atrofidagi qorayishlar ketdi, rangim tiniqlashdi, uyqum yaxshilandi. 3 soat uxlasam, kuchga to‘lib, yaxshi kayfiyatda uyg‘onishni boshladim. Tanamdagi shishlar meni tark etdi. Avvalgidek ixchamlashdim. O‘zimni yengil his etardim. Mana hayot, mana haqiqat deb yubordim. Hozir ham kamdan kam shirinlik yeyman, gazli ichimliklarni deyarli ichmayman. Organizmim talab ham qilmay qo‘ygan.

Men bu maqolamni ilmiy tilda qandaydir gormon, moddalar nomlarini va normalarini qo‘shmasdan, oddiygina qilib tushuntirishga harakat qildim. Agar sizni shakarning tarkibi va ta’siri, qanday ishlashi qiziqtirsa, internet manbalaridan bilib olishingiz va ma’lumotlaringizni to‘ldirishingiz mumkin.

Aziz o‘quvchi, hayotingiz sizni qoniqtirmayotgan bo‘lsa va bu nimadan ekanligini bilmasangiz, shakarsiz chellenjda qatnashib ko‘ring. Natijasi bilan bo‘lisharsiz.

Tajriba va maqola muallifi Munisaxonim Irisova

• Foydali
• Lifestyle
• Shakar
• Tavsiya
• salomatlik