Olimlarning ma’lum qilishicha, ushbu g‘ayrioddiy sayyoralar Yerdan taxminan 1110 yorug‘lik yili uzoqlikda joylashgan yulduz atrofida aylanadi. Ular o‘z o‘lchamiga nisbatan hozirgacha aniqlangan eng yengil sayyoralar sifatida qayd etilmoqda. Tadqiqotlar NASAning TESS kosmik teleskopi orqali olingan kuzatuvlar asosida amalga oshirilgan. Dastlab mazkur teleskop sayyoralarni aniqlagan bo‘lsa, keyinchalik Yerdagi qator teleskoplar yordamida ularning orbitasi va zichligi aniq hisoblab chiqilgan. Olimlar ushbu osmon jismlarini «super-pufak» sayyoralar deb atashmoqda. Bunga sabab, ularning zichligi nihoyatda past bo‘lib, hatto paxtaqanddan ham yengil hisoblanadi.

Mutaxassislar fikricha, mazkur sayyoralar asosan vodorod va geliy gazlaridan tashkil topgan bo‘lishi mumkin. Ularning aniq rangi hozircha ma’lum emas. Biroq atmosferasi xususiyatlariga qarab, ular oq yoki ko‘kimtir tusda namoyon bo‘lishi ehtimoli mavjud. Kashf etilgan sayyoralar Quyosh tizimidan tashqarida joylashgan ekzosayyoralar sinfiga mansub. NASA ma’lumotlariga ko‘ra, bugungi kunga qadar 6300 ga yaqin ekzosayyora tasdiqlangan bo‘lib, ularning atigi 40 tadan kam qismi «super-pufak» turiga kiradi. Taqqoslash uchun, Quyosh tizimidagi eng yirik sayyora — Yupiter ushbu ikki sayyoradan qariyb 35 barobar zichroq hisoblanadi.

Olimlar bunday sayyoralarning paydo bo‘lish mexanizmi haqida ham qator taxminlarni ilgari surmoqda. Ularning fikricha, bu kabi sayyoralar yangi shakllanayotgan yulduzlar atrofidagi gaz va chang‘ disklarida hosil bo‘ladi. Dastlab ular gazga juda boy bo‘ladi, keyinchalik esa o‘z massasining katta qismini yo‘qotib, nihoyatda yengil va «shishgan» sayyoralarga aylanadi. Astronomlarning ta’kidlashicha, bunday noyob sayyoralarni o‘rganish Koinotda sayyoralar qanday shakllanishi haqidagi tasavvurlarni yanada boyitishga xizmat qiladi hamda insoniyatning koinot haqidagi bilimlarini kengaytirishda muhim ahamiyat kasb etadi.